شماره روزنامه ۶۶۱۴
|

آیا «مدل‌های زبانی هوشمند» برای انسان‌ها نگرانی ایجاد خواهند کرد؟

در قسمت نخست این مجموعه، نگرانی تاریخی از نابودی شغل‌ها توسط فناوری‌های نوین بررسی شد و نشان داده شد که نوآوری‌های گذشته (مانند کشاورزی مدرن، اتوماسیون و اینترنت) نه‌تنها بیکاری گسترده ایجاد نکردند، بلکه با ایجاد مشاغل جدید، به رشد اشتغال و افزایش رفاه انجامیدند.

درس بنیان‌گذاران ایالات متحده برای مالیه عمومی چیست؟

هرگاه به بنیان‌گذاران ایالات متحده می‌اندیشیم، از خود می‌پرسیم: آیا ما نیز از همان خرد و شجاعت برخوردار بودیم؟ آیا باور می‌کردیم که کسب استقلال از قدرتمندترین قدرت زمان ممکن است؟ آیا از ایده انقلابیِ جمهوری حمایت می‌کردیم، با وجود آنکه جمهوری‌های بسیاری پیش از آن یا بر اثر اختلافات داخلی از هم…

اخبار اندیشه روزنامه شماره ۶۵۵۸

    چهارشنبه، ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
  • تجربه دولت چین در مرزبندی فعالیت‌های اقتصادی و ارتش چیست؟

    روزنامه شماره ۶۵۵۸

    بازی برد - برد امنیت اقتصادی

    امنیت اقتصادی یک اولویت حکمرانی است که بدون آن، حفظ نظم و ثبات بازار امکان‌پذیر نیست، گرچه تنها راه حفظ امنیت بازار، کنترل و دخالت مداوم در اقتصاد نیست، اما برخی کشورها ترجیح می‌دهند امنیت اقتصادی را به پشتوانه نیروهای مسلح برقرار سازند. در این گزارش با نگرشی تاریخی به پیشینه دخالت نظامیان در اقتصاد چین خواهیم پرداخت، زیرا تجربه چین نشان می‌دهد که نتیجه دخالت نظامیان در اقتصاد منجر به تضعیف نیروهای مسلح و بخش خصوصی، رواج فساد سیستماتیک و ایجاد انحصار در اقتصاد خواهد شد.
  • بازسازی ظرفیت دولت؛ از دولت ضعیف تا دولت کارآمد

    در جهان امروز، مفهوم «قدرت» فقط در اندازه ارتش‌ها یا ذخایر انرژی خلاصه نمی‌شود؛ معیار اصلی، توان اداره‌ی کارآمد کشور است. دولت‌ها نه با شعار، بلکه با ظرفیت اجرایی‌شان در حل مسائل سنجیده می‌شوند. تجربه بسیاری از کشورها پس از جنگ، بحران‌های شدید یا فرسایش نهادی نشان می‌دهد مسیر بازگشت به توسعه، پس از گام دستیابی به قرارداد اجتماعی جدید، از بازسازی درون دولت آغاز می‌شود: یعنی بازگرداندن اقتدار اداری، شفافیت مالی و انضباط اجرایی. هنگامی که دولت بتواند درست تصمیم بگیرد، اجرا کند، نظارت داشته باشد و پاسخ دهد، نظم کلی شکل می‌گیرد، اعتماد عمومی افزایش می‌یابد و موتور توسعه دوباره روشن می‌شود. توان دولت در حل مساله، همان چیزی است که اقتصاددانان آن را «ظرفیت دولت» می‌نامند.
۱